Repair Café

Vanmiddag was ik aanwezig in de Blauwe Boom om mensen met pc problemen te helpen. Het Repair Café stelt zich ten doel om mensen niet alle spullen weg te laten gooien, maar te helpen repareren. Omdat ik de enige was die aanwezig was met verstand van pc’s, tablets en smartfoons, dácht ik dat het best druk zou zijn, maar ik heb maar 3 mensen kunnen helpen. 1 Meneer kreeg het niet voor elkaar om op facebook, marktplaats en koopplein (nog nooit van gehoord) via zijn laptop foto’s te uploaden, dat lag aan de flash player van adobe, die wonderlijk genoeg niet met internet explorer samen wilde werken, maar wel met chrome, (ik ga nog uitzoeken waarom dat is, want ik kan dat niet uitstaan), maar meneer is geholpen met zijn probleem.

Een (gehandicapte) mevrouw kwam met haar desktop aan (zonder snoer, muis en toetsenbord), -terwijl ik denk dat bedenkt de ergste idioot zich niet om zonder die dingen langs te komen- maar dit terzijde, maar gelukkig hadden de mannen van elektriek nog het een en ander als backup. Maar mevrouw gehandicapt was het niet aan het verstand te brengen dat haar pc gewoon werkte, zij werd boos op mij, zij begreep mij niet, ik begreep haar niet, het gebeuren werkte gewoon, maar zij was niet in staat om mij uit te leggen wat er volgens haar niet werkte. Vervolgens ging zij haar pc open schroeven, waaruit ik uiteindelijk haar “probleem” begreep, de pc had -volgens haar zomaar uit zichzelf??- iets wel of niet gedaan, dat was mij niet geheel duidelijk. Het gebeuren werkte onder Windows 8.1, maar volgens gehandicapte mevrouw had zij op de g-Schijf? Windows 10 geïnstalleerd, waarbij de pc vervolgens uit zich zelf (iets wat in mijn ogen niet kan) dingen wel -of niet- gedaan. Nu heb ik best veel geduld, maar als iemand die er geen verstand van heeft wel doet alsof ie er verstand van heeft en vervolgens niet kan uitleggen wat er mis is, daar kan ik niets mee.

Gelukkig dan weer dat iemand van de elektriek een luisterend oor had, ik heb voor wat pc’s betreft een eindeloos geduld, maar voor dreinende mensen heb ik dat niet. Weer een leermoment zak maar zeggen.

En de derde mevrouw had een hp laptop die elke keer via een popup aangaf, dat haar E-schijf vol was, terwijl het geheel wel goed werkte, zij wilde een aantal dingen weggooien, maar ik heb haar dat afgeraden, als je dingen weggooit waarvan je niet weet wat het wel (of niet) doet, kan je dat beter niet doen.

Telefoon

Zoals de niet meer trouwe lezertjes van mijn weblog vast nog wel weten, ben ik nogal handig met de pc én met de zogenaamde smartphones. Nu ik sinds juli 2014 in het trotse bezit ben van de OnePlus One (een telefoon die niet makkelijk te bemachtigen is), ben ik daar erg blij mee. De specificaties zijn hetzelfde als een Samsung Galaxy S5, maar hij kostte de helft en gezien ik op de kleintjes moet letten kwam het mij erg goed uit dat ik een zogenaamde invite kreeg om de telefoon te kopen. Natuurlijk wil ik de telefoon een beetje opkrikken middels een zogenaamde root zodat je er nog meer mee kan, maar natuurlijk kon ik het niet laten om op de OnePlus One een aangepaste rom te plaatsen, ik kan er niets aan doen, zo heet dat gewoon.

Tot zover alles prima, het is kinderlijk eenvoudig om zo’n rom op de telefoon te zetten, (leve YouTube), maar omdat ik toch achteraf niet zo tevreden was heb ik de oude situatie weer hersteld middels een backup van het geheel. Ik ben en blijf nu eenmaal een backup Koningin. Tot zover alles ok, alles werkte weer (dacht ik), dus heb ik vrolijk de backup verwijderd.

Tot mijn schrik wilde plots de telefoon helemaal niets meer doen, dat was even schrikken, maar gelukkig hebben we daar het OnePlus One forum, en heb ik -met weliswaar heel veel moeite, bloed, zweet en tranen- de telefoon weer aan de gang gekregen. Weliswaar was de telefoon nu helemaal leeg, en hoewel ik in het verleden allerlei geschiedenissen van Viber, WhatsApp had bewaard, was dat dit keer niet het geval voor de WhatsApp, zodat ik nu weer helemaal met een schone lei begin.

Letterlijk en Figuurlijk gesproken bevalt me dat best goed, álle geschiedenis is verdwenen (ook in mijn hoofd zo voel ik) en dat wil ik graag zo houden.

2014 eindigt

2014 was een bewogen jaar, echtscheidingen die ik niet wilde, problemen die ik niet wilde. Ik hoop maar dat 2015 een jaar is wat ik wel wil herinneren, want 2014 wil ik snel (heel snel) vergeten.

UWV

In dit moment schreef ik dat ik na 1 week geen werk meer heb, maar beter, want de notaris waar ik voor zou moeten werken heeft een aantal dingen gedaan die niet door de beugel kunnen en waarmee ik niet geassocieerd zou willen worden in de toekomst. Vandaag had ik -na 1,5 jaar- een zinvol- gesprek met een hele aardige mevrouw van het UWV, die mij kond deed van het feit dat de regels voor het volgen van een cursus net sinds een week of 3 versoepeld zijn, zodat ik voor een bedrag van € 1000,00 een cursus zou kunnen volgen die mij uitzicht biedt op een andere baan in een heel andere richting.

Ik ga het nog uitzoeken, maar ik denk er nu toch sterk over om een cursus te gaan volgen met uitzicht op werk in het ict gebeuren, eerst maar eens nadenken welke richting dat moet gaan worden, en wie weet is de rest van mijn werkzame leven toch nog de kant uit van de keuze die ik had gemaakt als ik 10 jaar later was geboren en/of als de pc 10 jaar eerder in mijn leven was gekomen.

Want wat ik wel zeker weet is -dat ik- als ik 10 of 15 jaar later was geboren nu zéker en met heel veel plezier een baan in de ict had gehad, waarbij het voor mij belangrijk zou zijn om mensen die niet zo handig met de pc zijn te kunnen helpen. Ik weet ook wel dat het allemaal snel gaat en ik niet alles kan bijhouden (dat kan ook bijna niet), maar ik denk ook dat ik dan nog de laatste jaren van mijn werkbare leven met veel plezier ga doorbrengen. Een carière ergens in ambieer ik niet, laat mij maar gewoon met plezier ergens werken, dat werkt voor mij veel beterder.

Kloppend maken

Omdat de backup van mijn logje niet meer helemaal klopt (ik ben nu eenmaal een backup Koningin), moet/mag ik alles weer nalopen, en is het toch wel weer grapvol om te merken dat ik dácht dat ik flink veranderd was, maar dat ik tegelijkertijd (door omstandigheden die er niet toe doen) nog steeds over de dingen denk, zoals ik daar altijd al over dacht.

Voor sommige dingen is dat vervelend, voor andere dingen weer heel handig, omdat het maakt dat ik de dingen die mij dwars zitten van mij af kan schrijven in de zogenaamde cryptische momenten die nu niemand meer begrijpt (behalve ik) en dat voelt dan weer heel rustig en vertrouwd. En dat ik blij ben dat ik dat ook doe/kan, want anders was ik vast wel ietwat ingestort.

Het kan raar lopen

Het kan raar lopen soms in het leven, afgelopen zondag schreef ik nog dat ik weer werk heb, en nu zit ik weer zonder werk.

Ik heb maandag zelf contact opgenomen met het UWV, omdat het kantoor zulke dubieuze dingen doet waar ik niets mee te maken wil hebben, waarbij ik aangaf aan het UWV dat ik nog enigszins geheimhouding heb, en niet over alles wat er daar gebeurde wilde en kon uitwijden, en ik graag wilde weten of ik zonder consequenties zelf in de “proeftijd” ontslag kon nemen, dat kon, zodat ik zelf nog dacht, ik ga het deze week nog even aankijken, zien wat er gebeurd, of de chaos nog steeds zo is nu de 1e van de maand achter de rug is.

Echter, gisterenmiddag ontving ik van het kantoor een mailtje dat het dienstverband met onmiddellijke ingang werd ingetrokken, omdat er niet voldoende vertrouwen is dat ik in het team pas. Ik dank je de Koekkoek, ik ben door schade en schande bij aakaadee wijzer geworden, ik loop niet als een kakelende kip zonder kop dansjes te doen met makelaars uit het Amsterdamse, ik loop niet de hele dag te klagen en lik vervolgens mij een weg naar binnen bij de baas.

Daarmee is het probleem vanzelf weer opgelost, ik solliciteer weer vrolijk verder nu het weer wat aantrekt en de leermomenten worden vast wel weer vervolgd.

Leermomenten weer in het leven geroepen

Door omstandigheden die er niet toe doen, heb ik besloten om mijn leermomenten weer in het leven te roepen, omdat het even nodig is om mijn frustraties van mij af te schrijven.

Na ruim 1,5 jaar thuis te hebben gezeten ben ik sinds afgelopen maandag weer aan het werk op een prijsvechters kantoor. Dat is te merken, want ik heb nog nooit zo’n chaos meegemaakt. Ik heb wel vaak zitten mopperen op aakaadee, maar ik heb daar wel veel geleerd. De werkwijze van deze mensen slaat alles.

Er zitten 10 mensen op 1 kamer, omdat het zo druk is, hangen er voortdurend mensen aan de telefoon, het gekakel de hele dag houd geen minuut op. Ik werd maandag -zonder enig inwerken- op een plek geplemd, er werden mij 3 dossiers gegeven (“waar ik de hele dag over mocht doen”), terwijl ik geeneens wist hoe ik de pc moest aanzetten, onder welke naam ik moest inloggen en ga zo maar door.

Afijn, we zijn nu 1 week verder. Ik ben nog steeds niet op de hoogte van enige werkwijze, iedereen doet maar wat. Er gebeuren ook dingen die helemaal niet mogen, maar wie ben ik om daar wat van te zeggen.

Ik schijn een “eigen winkel” te krijgen, wat dat dan ook moge wezen, ik doe daar dan nu ook mijn eigen ding in zoals ik dat gewend ben, en wacht niet af totdat er dingen zouden moeten gebeuren die je ook kunt doen als je het dossier in handen hebt, dan is dat maar weg en hoef je er ook niet over na te denken. Ik heb diverse keren aangeboden om te helpen met de achterstand, ik denk dat ik daar wel samen met de dames die de achterstand hebben doen oplopen omdat het zo druk is een slag in kan slaan, maar dat werd niet op prijs gesteld, wel dan niet, dan maak ik gewoon alvast de akten voor half december klaar, erbij zeggende dat ik nu gewoon als een dolle ga solliciteren, omdat ik het geen maanden volhoud om in zo’n chaos te moeten werken.

Dwars

Na het nadenk moment zijn er al weer heel veel momenten voorbij gekomen die ik niet wil en/of kan delen, maar wat ik wel kwijt wil is dat ik merk dat ik voorheen erg dwars zou zijn geworden, maar nu na het nadenk moment heb bemerkt dat ikblij ben dat ik niet meer zo dwars ben en wat meer nadenk voordat ik de handdoek in de ring gooi. Ook ik word nog eens verstandig op mijn ouwe dag.

Nadenken

Na een enerverend leermoment ga ik nu niet doen wat ik normaal gesproken altijd doe (mij terugtrekken in mijn dwarsigheid hetgeen ik van 2 kanten heb ge orven of is het nu geërfd), ik vind een zeker iemand veel te belangrijk, dus geef ik mijzelf een schop onder mijn kont (in dit geval een drievoudige), en ga gewoon ervan uit dat alles weer reg zal komen.

En dat is al heel wat voor mij, voorheen zou ik de handdoek in de ring hebben gegooid en heel veel leuke dingen die nog wel kunnen ook hebben weggegooid. Weer een leermoment (of is het nu een cryptisch moment).

Janne

Gisteren was ik met een zeker iemand in het Paard van Troje om Janne Schra te horen optreden, iemand waar ik tot voor kort nog nooit van had gehoord, maar doordat een zeker iemand mij de ceedee van Janne Schra in zijn auto had laten horen (en ik deze natuurlijk via de daartoe bekende wegen had gedowndingest) vatte ik het plan op om een zeker iemand mee te nemen naar haar optreden. Via de feestboek pagina en enige andere omwegen kwam ik erachter dat zij gisteren in het Paard van Troje zou optreden. Na enig overleg bleek dat een zeker iemand het een leuk idee vond om dat optreden mee te maken, zodat ik via het internet kaartjes kon bemachtigen, omdat ik het leuk vind om samen zulke dingen mee te maken, hoewel ik tot voor kort dus nog nooit van Janne Schra had gehoord.

Het was een leuke middag/avond, de nieuwe laarsjes waren niet zo’n succes om er een flink stukje mee te stappen (wat was ik blij dat ik ze kon uit doen), maar men zegt wel eens “wie mooi moet zijn moet pijn lijden”. Ik had echter niet verwacht dat ik de hele avond moest staan in de “kleine zaal van het Paard van Troje”, als ik dat had geweten had ik toch echt mijn oude vertrouwde lage stappers aangedaan, maar de aanblik van een zeker iemand was wel weer hilarisch te noemen, wegens de censuur van de wereldberoemde nichtjes kan ik hier vanzelfsprekend niet over uitwijden.

Vanmiddag heb ik een lunch meegemaakt waarvan ik denk dat het plan potentie bied voor de toekomst, ik kan (en wil) er nog niet teveel over uitwijden (of is het nu uitweiden?), maar wellicht is het mailtje wat ik van iemand ontving zo’n 2 weken geleden een schop onder mijn kont om meer die kant uit te gaan denken i.p.v. mij blind te staren op een nieuwe werkgever, je kunt het zomaar niet weten.

De tijd zal het leren.