Janne

Gisteren was ik met een zeker iemand in het Paard van Troje om Janne Schra te horen optreden, iemand waar ik tot voor kort nog nooit van had gehoord, maar doordat een zeker iemand mij de ceedee van Janne Schra in zijn auto had laten horen (en ik deze natuurlijk via de daartoe bekende wegen had gedowndingest) vatte ik het plan op om een zeker iemand mee te nemen naar haar optreden. Via de feestboek pagina en enige andere omwegen kwam ik erachter dat zij gisteren in het Paard van Troje zou optreden. Na enig overleg bleek dat een zeker iemand het een leuk idee vond om dat optreden mee te maken, zodat ik via het internet kaartjes kon bemachtigen, omdat ik het leuk vind om samen zulke dingen mee te maken, hoewel ik tot voor kort dus nog nooit van Janne Schra had gehoord.

Het was een leuke middag/avond, de nieuwe laarsjes waren niet zo’n succes om er een flink stukje mee te stappen (wat was ik blij dat ik ze kon uit doen), maar men zegt wel eens “wie mooi moet zijn moet pijn lijden”. Ik had echter niet verwacht dat ik de hele avond moest staan in de “kleine zaal van het Paard van Troje”, als ik dat had geweten had ik toch echt mijn oude vertrouwde lage stappers aangedaan, maar de aanblik van een zeker iemand was wel weer hilarisch te noemen, wegens de censuur van de wereldberoemde nichtjes kan ik hier vanzelfsprekend niet over uitwijden.

Vanmiddag heb ik een lunch meegemaakt waarvan ik denk dat het plan potentie bied voor de toekomst, ik kan (en wil) er nog niet teveel over uitwijden (of is het nu uitweiden?), maar wellicht is het mailtje wat ik van iemand ontving zo’n 2 weken geleden een schop onder mijn kont om meer die kant uit te gaan denken i.p.v. mij blind te staren op een nieuwe werkgever, je kunt het zomaar niet weten.

De tijd zal het leren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *