Iets anders

Show all

Iets anders

In Amsterdam vind elk jaar het Amsterdam Dance Event plaats en ik houd -op mijn “vergevorderde leeftijd”- nog steeds van dance, trance en wat dies meer zij. Elk jaar ga ik met ex-collega J naar A State of Trance in de Jaarbeurs in Utrecht en elk jaar gaan we samen naar nog wat meer dance en trance feesten.

Donderdag waren we met nog iemand anders in de Panama in Amsterdam, heel wat kleiner dan A State of Trance maar niet minder gezellig, en ik weet niet wat het is, maar elke keer weer lijkt het wel alsof er vanuit het blauwe hinein iemand langs komt die mij lang en diep aankijkt, breed glimlacht en mij op de schouders tikt, mijn hand pakt, er een zoen op drukt en weer verder gaat. Dat kunnen heren van alle leeftijden zijn, maar het lijkt wel alsof er dan op dat moment een klik is tussen hem en mij die niet te verklaren is, maar waarvan ik elke keer weer van kan genieten.

Ook zaterdag was ik met collega J en iemand anders naar de Arena en ook daar kwam ik weer iemand tegen die mij breed grijnzend aankeek, een zoen op mijn wang drukte en weer verder liep. Toen ik na wat gerust te hebben van de muziek die dwars door je heen ging werd ik aangesproken door iemand die “het zo knap vond dat ik er nog steeds was”. Nu weet ik dat ik niet meer 1 van de jongste ben, maar ik heb nog geen rollator nodig dus ik vroeg de jongeman hoe oud hij dacht dat ik was. Hij begon bij 48, maar toen ik zei dat ik 54 was viel hij bekant van de stoel die er niet was omdat we midden in de arena stonden. Mijn avond was weer goed, de beat muziek ging dwars door mij heen, evenals door mijn haren, maar dat mocht de pret niet drukken, ik kan er weer voor een tijdje tegenaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *