WSPA

Een tijdje geleden zag ik op Discovery channel een spotje over de WSPA die zich inzet voor dieren in nood, onder andere dansende beren. Toen ik het spotje zag ging er een schok door me heen, tenslotte ben ik zelf virtueel een beer en ik kan niet zien hoe mijn “soortgenoten” gemarteld worden om tot dansende beren gemaakt te worden.

Dansende beren

De WSPA vraagt om de laatste dans.
Gestroopt uit het reservaat, gescheiden van zijn moeder en nog maar een paar weken oud, ondergaat ook deze beer hetzelfde ellendige lot als 1200 soortgenoten in India. Zij worden gedwongen om gemiddeld 12 uur per dag te ‘dansen’ op hun achterpoten om toeristen te vermaken. Een gruwelijke traditie die nog steeds dagelijks in India te vinden is.
Wildvang
Uit onderzoek is gebleken dat de wildvang van beren nog steeds weelderig bloeit in India. Daar begint voor de vaak zeer jonge beertjes die zijn gevangen om als dansende beer te gaan dienen, het leed. Stropers doden de moederbeer om het jong te kunnen grijpen. De lange reis die het vervolgens af moet leggen om naar zijn nieuwe eigenaar gebracht te worden, duurt soms dagen. Om geen verdacht gedrag te vertonen -het stropen van beren is immers illegaal- kijken de handelaren tijdens de reis niet om naar de beertjes, die verstopt zitten in kisten of koffers. Daardoor komt een deel al tijdens de reis om van honger, dorst of angst. De diertjes die de reis doorstaan, staat een verschrikkelijke lijdensweg te wachten.

Trainingsmethoden

Vanwege de heimwee naar hun doodgeslagen moeder eten de jonge beren wekenlang niet. Dit veroorzaakt opnieuw een grote sterfte onder de populatie. Een klein deel van de beren accepteert noodgedwongen de nieuwe omgeving en begint weer te eten. Dan wordt een start gemaakt met de gruwelijke training.
De meedogenloze nieuwe eigenaar boort, zonder verdoving, met een gloeiendhete priem een gat dwars door de neus. Door dit gat wordt een smerig touw geperst. Dit touw wordt gebruikt om het slachtoffertje onder controle te kunnen houden.
Vaak worden -ook zonder verdoving- alle tanden en kiezen getrokken, om te voorkomen dat de eigenaar zich zou kunnen verwonden.
Om het dier zover te krijgen dat het zijn pootjes optilt, wordt er geslagen met slokken. Om het dier te dwingen rechtop te staan, wordt er hard gerukt aan het touw door de neus.
Uiteindelijk moet hij urenlang, met rauwe, bloedende voeten, in de brandende zon voor toeristen ‘dansen’. Doodsbang van de enorme drukte van mensen en verkeer.

De helpende hand van de WSPA
De WSPA ziet het als haar taak om zoveel mogelijk beren uit handen van de gewetenloze uitbaters te redden. Maar met het weghalen van de dieren is het probleem nog niet opgelost. Daarom wordt er naar passende opvang in speciaal hiervoor opgezette reservaten gezocht. Daar worden de beren deskundig, geduldig en zeer liefdevol verzorgd. De WSPA neemt veel van de kosten voor (medische) verzorging en voeding voor haar rekening.
Ook wordt de Indiase regering aangespoord haar verantwoordelijkheid te nemen. De WSPA heeft aanbevelingen gedaan om:
De illegale wildvang van jonge beren uit te bannen, door strengere controles.
Alle overgebleven dansende beren in India te registreren, zodat er geen nieuwe, uit het wildgevangen dieren meer kunnen worden ingezet;
De WSPA land ter beschikking te stellen om nieuwe reservaten voor opvang te kunnen opzetten;
De uitbaters van dansende beren om te laten scholen, zodat ze andere bronnen van inkomsten hebben en er geen economische noodzaak meer is voor dit dierenleed.

De helpende hand van u
Hoewel er al een groot aantal dieren zijn bevrijd en opgevangen, is er nog een lange weg te gaan. Zolang er in de straten van India nog dit soort vreselijke dierenmishandeling plaatsvindt, zal de WSPA doorgaan met actievoeren. Er moeten nog honderden beren bevrijd worden, die op dit moment nog ernstig lijden. Om dit te kunnen realiseren is geld nodig. Hiervoor rekenen wij op de steun van alle dierenliefhebbers die de beren in India een warm hart toedragen.
Daarnaast wil de WSPA alle toeristen die op vakantie gaan naar India vragen, melding te maken van dansende beren die zij tijdens hun reis zijn tegengekomen. Naast meerdere landen in Azië, kunt u ook dansende beren tegenkomen in landen als Pakistan, Rusland, Bulgarije, Roemenië of Turkije. U kunt in dat geval contact opnemen met de WSPA en uw ervaringen met vermelding van plaats, datum en liefst foto’s of videobeelden, doorgeven.

Digitaal of analoog

Nu ik van plan ben om binnen nu en 1,5 jaar een verre reis te maken naar Vietnam en ik veel (heel veel) diarolletjes zal moeten aanschaffen, twijfel ik nog steeds tussen digitaal fotograferen en analoog.
De apparatuur die ik nu heb (een Minolta 7xi, met 2 lenzen 28-105 mm en 100-300 mm) bevalt me prima.
Tot op heden brengt Minolta naar mijn weten nog geen digitale body uit waar ik mijn huidige lenzen kan gebruiken.
Als ik 29 dagen naar Vietnam ga moet ik minstens 50 rolletjes meenemen (zal waarschijnlijk nog te kort zijn, want ik fotografeer veel, heel veel).
Ik ben er nog steeds van overtuigd dat analoge foto’s een betere kwaliteit hebben dan digitaal. Je kunt een dia heel acceptabel vergroten tot 30x40cm.
Dia is verkrijgbaar in verschillende kwaliteiten. Je kunt snelle en langzame dia film kopen.
Analoge camera’s met goede lenzen zijn nog steeds een stuk goedkopen dan digitale camera’s. (Tenminste die met een goede kwaliteit aan lenzen, je hebt al rits rats klik camera’s voor 199 eurootjes, maar die wil ik niet kopen, daar kan ik niets mee).
De eerste investering in een analoge camera is veel lager. Voor de prijs van een redelijke digitale camera koop je een zeer goede analoge camera die (anno februari 2004) nog steeds veel beter kwaliteit levert dan de beste digitale camera. Dia is duur, maar het afdrukken daarentegen kost veel minder dan het ontwikkelen van een film. Dia’s zijn vooral in het buitenland moeilijk te verkrijgen, dus ben ik verplicht om zoveel mogelijk dia’s in Nederland te kopen.
Een geheugenkaart kan ongeveer duizend keer gebruikt worden en een dia maar een keer.
Ik ben er van overtuigd dat ik met elke camera mooie foto’s kan maken, maar mijn eigen vertrouwde Minolta ken ik inmiddels door en door, dus blijf ik me richten op mijn eigen vertrouwde camera (met een kapitaal aan dia’s die ik van te voren moet gaan aanschaffen).
Ik zal nu alvast maar beginnen, dan heb ik hoop ik als ik op reis ga wel ongeveer genoeg diarolletjes gekocht
Moraal van het verhaal is dat ik me houd aan mijn eigen vertrouwde spullen en alle suggesties van anderen in de wind sla. Het enige nadeel is dat ik geen foto’s op mijn logje kan laten zien als ik ter plekke ben , maar misschien is dat ook wel weer een voordeel, op die manier hoef ik geen films up te loaden via het internet en kan ik meer tijd besteden aan mijn reisverhalen die ongetwijfeld erg uitgebreid zullen verwoord worden.

Notaris

Mijn baas is vandaag benoemd tot notaris op de rechtbank. Dat gaat niet zomaar, daar moet een Koninklijk Besluit aan voorafgaan en het indienen van een businessplan.

Vroeger toen ik jong was, ging dat anders, een notaris ging dood of hield er mee op en men werd benoemd tot de opvolger, maar nu is dat anders. Iemand die notaris word dient een businessplan in en word uiteindelijk benoemd tot notaris.

Vandaag hebben wij dat gevierd met de beëidiging van mijn baas voor de rechter en met het drinken van een paar borrels in Amsterdam.
Het was erg gezellig en ik heb weer geleerd dat er een hoop carriere jagers op mijn werk zitten die alleen maar denken aan zijn of haar carriere en verder niet het interesseert om belangstelling te tonen.

Ik ben toch blij dat ik anders ben, ik ben een borrel wezen drinken omdat ik het fijn vond voor mijn baas dat hij nu eindelijk notaris is geworden en anders niet.
Dat het iets meer borrels waren dan noodzaak was doet niet terzake . De Witte biertjes smaakten lekker en ik heb weer een hoop lekkere mannen gezien

Tweeling

Ik ben geboren op 18 juni dus ben ik een:
Tweelingen
21 mei – 21 juni
Tweelingen zijn mensen met een uitgesproken voorkeur voor afwisseling. Zij houden van reizen, van het zien van nieuwe dingen en het ontmoeten van nieuwe mensen. Het interesseert hen weinig hoe lang iets meegaat, als het hen maar stimuleert. Spelletjes vinden zij altijd leuk – als ze maar snel gaan.
Zij hebben een goed verstand en een snelle manier van denken. Zij vinden het leuk om nieuwe dingen te leren, hetzij uit boeken, hetzij van mensen. Duurt het echter te lang voordat er een antwoord op hun vragen komt, of is het antwoord te moeilijk, dan verliezen zij snel hun aandacht.

Zij zijn speelse personen, met wisselende stemmingen. Zij zullen nooit lang verdrietig of ongelukkig zijn: zodra er iets nieuws of interessants langskomt zijn zij hun stemming alweer vergeten. Hun grootste vijand is sleur en de daarbij behorende verveling.

Farscape

Sinds een tijdje volg ik de serie Farscape die op Yorin wordt uitgezonden op zaterdag vanaf ongeveer 16.30 uur.
Het is een van de weinige series die ik opneem als ik er niet ben.
Yorin zend nu de 3e serie afleveringen uit, maar het zal me niets verbazen als binnekort die serie ophoudt en weer begonnen wordt met de herhalingen van serie 2.
Ik heb op het net de navolgende samenvatting gevonden van de serie en die is wel tekenend daarom plaats ik hem hieronder:

Sommige series gaan in Nederland helemaal aan ons voorbij. De Australische serie Farscape is bijvoorbeeld al aan zijn vierde seizoen bezig in landen als de VS, Engeland, Frankrijk, Duitsland en Brazilië. De serie is populair, getuige alleen al het feit dat toen de opnames van het vijfde seizoen onverwachts afgeblazen werden er op internet een grootscheepse actie op touw werd gezet om dit te voorkomen. Maar in Nederland moeten we het voorlopig nog met de eerste en tweede serie afleveringen doen. Is dit nu zo’n gigantisch goede serie die wij nodig op DVD moeten zien, of zijn het de Amerikanen en Australiërs die de fout in zijn gegaan?

De kracht van de serie wordt direct duidelijk in de eerste aflevering. Vaak heb je in sciencefiction series geen enkel referentiepunt naar de realiteit.
Bij Farscape begint de serie echter met de lancering van IASA Commander Jonathan Crichton (Ben Browder) voor een relatief simpel experiment buiten de dampkring.
Met de ons wel bekende Space Shuttle wordt hij het heelal in geschoten. Dit experiment verloopt niet helemaal zoals verwacht en Chrichton eindigt ergens aan de andere kant van het universum, tussen allemaal vreemde types.
Crichton blijft echter wel duidelijk de hoofdpersoon in de serie en als kijker is het dus eenvoudig om je in hem in te leven. Hij zit dan wel tussen de meest rare figuren, hij is wel de enige die op dingen menselijk reageert.

Uiteindelijk komt Chrichton terecht in het ruimteschip Moya dat eigenlijk een organisme is (jawel: het schip leeft). In dit ruimteschip zitten een aantal personen, die eigenlijk allemaal zijn uitgekotst door hun eigen volk.
Je hebt de redelijk menselijk wezens Aeryn Sun (Claudia Black) en Pa’u Zotoh Zhaan (Virginia Hey). De laatste is het best te omschrijven als een soort blauw geverfde Sinead O’Connor, de andere is ‘gewoon’ een mens. Een stuk minder menselijk is echter al Ka D’Argo (Anthony Simcoe), die vrijwel geheel onder een masker verdwijnt.
Voor de rest zijn de hoofdfiguren voornamelijk animaties waar slechts de stemmen van worden ingesproken. De meeste figuren zijn wel raar, maar zeker niet origineel. Rare kleuren en vieze gezichten hebben we allemaal al in andere series gezien.

De manier waarop de serie gefilmd is geeft je soms een claustrofobisch gevoel. Ondanks dat er duidelijk veel aandacht besteed is aan de special effects (wat natuurlijk ook een must is met een dergelijke serie) zie je weinig van de wereld buiten het centrale schip Moya.
Daartegenover staat dat de dialogen erg mooi en intiem zijn weergegeven. Ook heb je door deze opzet duidelijk het gevoel dat de groep, die in het ruimteschip zit, met elkaar alle problemen die op hen afkomen op moet lossen.
Maar iets vaker een blik naar buiten zou de serie zeker geen slecht hebben gedaan.

Farscape is een serie die duidelijk niet mikt op het specifieke sciencefictionpubliek, maar eerder het brede publiek opzoekt. Eigenlijk is elke aflevering een op zichzelf staand avontuur van de bemanningsleden en kan je dus op elke willekeurig moment het verhaal oppikken. Elke keer verschijnen er weer nieuwe monsters of andere bedreigingen ten tonele. De spanning zit hem dan ook in die drie kwartier die een aflevering duurt.

Filmscanner

Nu ik van plan ben om naar Vietnam te gaan en ik heel veel dia’s ga nemen, ben ik van plan om een filmscanner aan te schaffen. Ik maak zoveel dia’s tijdens mijn vakanties, dat het een kostbare zaak wordt om ze allemaal in te scannen en op mijn weblog en eigen homepage te zetten.Ik hou de aankomende tijd heel veel geld overhou, omdat ik niet steeds heen en weer moet reizen naar mijn ex, daarom kan er nu heel vlot een filmscanner komen.Wat zal ik genieten (en niet alleen ik, ook de lezers van mijn log) als mijn hele verzameling dia’s digitaal staan

Vietnam

Ik heb besloten om alleen (met een groepsreis) naar Vietnam te gaan op mijn vakantie.Op een hele lullige manier is mijn relatie verbroken van bijna 3 jaar en ik vind dat ik er even uit moet, daarom heb ik maar besloten om voor 29 dagen een rondreis naar Vietnam te gaan maken.Wanneer het gaat gebeuren is nog niet helemaal duidelijk, dat hangt van een aantal dingen af, maar dát is ga is een ding wat zeker is. Ik heb al het een en ander nagezocht op het internet en bestudeerd in de diverse verrre reizen brochures en de prijs valt me erg mee. Ik reis van Zuid- naar Noord-Vietnam en aan de beschrijving te lezen ga ik hele mooie dingen zien en zeker ook mooie foto’s maken.Vanzelfsprekend komen die dan ook op het internet en misschien hou ik wel op deze log een dagboek bij van mijn vorderingen, dat weet ik nog niet heel zeker, maar waarschijnlijk zal ik jullie meer vervelen met mijn gedachten over deze reis.Yogi Beer